Suszone owoce dla dzieci – od kiedy i jak je podawać?

Suszone owoce dla dzieci mogą być urozmaiceniem diety, ale trzeba podawać je w odpowiedniej formie i ilości. Są źródłem błonnika oraz naturalnie występujących cukrów, a po usunięciu wody stają się bardziej skoncentrowane niż świeże owoce. Sprawdź, od kiedy można podawać dziecku suszone owoce, jakie produkty wybierać i jak przygotować je dla niemowlaka.

Czy suszone owoce są zdrowe dla dziecka?

Oczywiście, że tak. Wystarczy uzmysłowić sobie, czym tak naprawdę są suszone owoce. To po prostu owoce świeże, które zostały odwodnione w naturalnym procesie suszenia np. suszenia na słońcu lub w suszarkach mechanicznych. W wyniku tego procesu z suszonego owocu zostaje usunięta woda a większość wartości odżywczych ulega koncentracji. W efekcie w mniejszej porcji owocu suszonego znajduje się więcej składników odżywczych takich jak węglowodany, błonnik, niektóre witaminy, mikroelementy, a także cukier.

Suszone owoce mogą być wartościowym dodatkiem do zróżnicowanej diety dziecka, jednak nie powinny całkowicie zastępować świeżych owoców. Ważny jest również skład produktu. Najlepiej wybierać owoce:

• bez dodanego cukru i syropów,
• bez polewy i kandyzowania,
• bez pestek,
• możliwie miękkie,
• z krótkim składem ograniczonym do jednego owocu.

Suszone owoce są skoncentrowanym produktem, dlatego dziecku wystarcza znacznie mniejsza porcja niż w przypadku owoców świeżych.

Cukier w suszonych owocach a dieta dziecka

To właśnie rzekoma duża zawartość cukru w owocach jest jedną z przyczyn, która w pewnym sensie zniechęca rodziców do włączania suszonych owoców do diety dziecka. Niektórzy dietetycy uważają nawet, że suszone owoce powinny być wykluczone z diety dziecka ze względu np. na ich szkodliwe działanie na zęby. Co ciekawe, nie ma dla tego twierdzenia żadnego naukowego uzasadnienia. A korzyści zdrowotne, jakie wiążą się z jedzeniem suszonych owoców, znacznie przewyższają ich nieudowodnione „negatywne skutki”.
Suszone owoce np. takie jak śliwki mogą oferować potencjalne korzyści zdrowotne dla jamy ustnej i zębów — oczyszczające działanie błonnika, polifenole, które ma działanie przeciwdrobnoustrojowe, a także niską fermentowalność ze względu na wysoką zawartość sorbitolu.

Od kiedy można podawać dziecku suszone owoce?

Rozszerzanie diety zwykle rozpoczyna się około 6. miesiąca życia, gdy dziecko jest gotowe do przyjmowania pokarmów innych niż mleko. O tym, jakie produkty można wprowadzać, decydują jednak przede wszystkim umiejętności dziecka, a nie sam wiek.

Suszone owoce nie powinny być podawane niemowlętom w całości. Są twarde, lepkie i trudniejsze do pogryzienia niż świeże owoce, dlatego zwiększają ryzyko zadławienia. Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku rodzynek, suszonych moreli, fig czy daktyli.

Na początku najlepiej:

• namoczyć suszone owoce w ciepłej wodzie, aby zmiękły,
• dokładnie je rozdrobnić lub zblendować,
• dodać niewielką ilość do owsianki, kaszki, jogurtu naturalnego lub purée owocowego,
• obserwować, jak dziecko radzi sobie z nową konsystencją.

Ukończenie określonego miesiąca życia nie oznacza, że dziecko może bezpiecznie jeść całe suszone owoce. Każdy nowy produkt należy podawać w formie dostosowanej do umiejętności gryzienia i żucia, zawsze podczas posiłku pod nadzorem osoby dorosłej.

Jak podawać suszone owoce niemowlakowi?

Najbezpieczniej podawać niemowlęciu zmiękczone i dokładnie rozdrobnione suszone owoce. Można wykorzystać je jako:

• purée owocowe,
• pastę z namoczonych owoców,
• dodatek do kaszki lub owsianki,
• drobno posiekany składnik posiłku dla starszego niemowlęcia, które dobrze radzi sobie z gryzieniem,
• mus przygotowany z suszonych i świeżych owoców.

Namoczenie ułatwia rozdrobnienie owoców i poprawia ich konsystencję, ale nie eliminuje ryzyka zadławienia, jeśli produkt jest podawany w dużych kawałkach. Nie zmniejsza również zawartości naturalnie występujących cukrów.

Nie należy podawać niemowlętom całych rodzynek, twardych kawałków suszonego mango, dużych fragmentów moreli ani daktyli z pestką. Centra Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) zaliczają niegotowane suszone owoce, w tym rodzynki, do produktów mogących stwarzać ryzyko zadławienia u małych dzieci.

Jakie suszone owoce dla dzieci wybierać?

1. Rodzynki

Rodzynki prawdopodobnie są jednym z najpopularniejszych owoców, które spożywane są przez małe dzieci. Niewielkie rozmiary oraz miękka i łatwa do żucia konsystencja sprawia, że chętnie dodajemy je do wszelkiego typu płatków czy jogurtów. Rodzynki można potraktować jak słodką i zdrową alternatywę dla cukierków.

Rodzynki są naturalnie słodkie i łatwo dodać je do kaszki, owsianki lub jogurtu. Dla niemowlaka powinny zostać namoczone, bardzo drobno pokrojone albo zblendowane.

Całych rodzynek nie należy podawać dzieciom przed ukończeniem pierwszego roku życia. Również u starszych dzieci sposób podania trzeba dostosować do umiejętności gryzienia i żucia.

Wybieraj rodzynki bez dodatku cukru. Obecność niewielkiej ilości oleju roślinnego zapobiegającego sklejaniu nie jest tym samym co dosładzanie produktu.

Czytaj więcej: Rodzynki i ich właściwości

2. Daktyle

Rozpływająca się w ustach konsystencja daktyli i karmelowy smak jest uwielbiany przez dzieci. Oprócz słodyczy oferują przede wszystkim zastrzyk energii i mikroelementów. Owoce palmy daktylowej są cennym źródłem fosforu, wapnia magnezu, potasu i cynku. Ich największą wartością jest natomiast spora dawka żelaza. Regularne spożywanie daktyli zapobiega anemii i niedoborze żelaza u dzieci. Oprócz tego są cennym źródłem kwasu foliowego oraz witamin a grupy B witamina K.

Czytaj więcej: Daktyle i ich właściwości

3. Figi

Suszone figi to owoce cenne przede wszystkim względu na dużą zawartość wapnia i fosforu. Oba mikroelementy odgrywają istotną rolę w procesach tworzenia się kości. Podobnie jak inne suszone owoce figi to przede wszystkim bogata skarbnica błonnika, który działa stymulująco na układ trawienny i pomaga zapobiegać zaparciom.

Czytaj więcej: Od kiedy figi suszone dla dzieci?

4. Suszone morele dla niemowlaka

Suszone morele można wprowadzić po rozpoczęciu rozszerzania diety, pod warunkiem przygotowania ich w bezpiecznej formie. Twardą morelę należy namoczyć, rozdrobnić albo zmiksować.

Najlepiej wybierać morele bez dodatku cukru. Morele niesiarkowane mają zazwyczaj ciemniejszy, brązowy kolor. Jasnopomarańczowa barwa może świadczyć o zastosowaniu dwutlenku siarki, który powinien być wyszczególniony na etykiecie.

Czytaj więcej: Morele i ich właściwości

5. Suszone śliwki

Suszone śliwki pozwolą przede wszystkim na zwalczenie zaparć u małych dzieci, ale to nie jedyna zaleta tych owoców. Przede wszystkim zawierają dużo przeciwutleniaczy, fenoli, które mają właściwości antyoksydacyjne, czyli chronią błony komórkowe dziecka przed uszkodzeniem przez wolne rodniki.

Dla niemowlaka śliwkę należy namoczyć, usunąć pestkę, jeżeli jest obecna, a następnie przygotować z niej mus. Większa ilość może powodować luźniejszy stolec albo dyskomfort w brzuchu.

Czytaj więcej: Śliwki suszone kalifornijskie i ich właściwości

6. Suszone mango dla niemowlaka

Suszone mango może być twarde, ciągnące i włókniste, dlatego nie powinno być podawane niemowlakowi w postaci paska do samodzielnego gryzienia.

Produkt należy namoczyć do miękkości, drobno rozdrobnić lub zmiksować. Trzeba również sprawdzić skład, ponieważ część suszonego mango zawiera dodany cukier.

Banany, daktyle i figi to bakalie szczególnie polecane dla dzieci — w Go4taste dostępne bez konserwantów.

Ile suszonych owoców może jeść dziecko?

Nie ma jednej porcji odpowiedniej dla każdego dziecka. Ilość suszonych owoców zależy od wieku, sposobu żywienia, poziomu aktywności oraz rodzaju owocu.

Na początku rozszerzania diety wystarczy niewielka ilość, na przykład łyżeczka musu przygotowanego z namoczonych i rozdrobnionych suszonych owoców. Starszym dzieciom można podawać małe porcje jako dodatek do owsianki, jogurtu naturalnego, kaszki czy drugiego śniadania.

Suszone owoce nie powinny zastępować świeżych owoców ani innych produktów obecnych w codziennym jadłospisie. Ze względu na skoncentrowaną zawartość naturalnych cukrów i błonnika większe porcje mogą u niektórych dzieci powodować ból brzucha, wzdęcia lub luźniejszy stolec.

Jakie korzyści mogą dawać dziecku suszone owoce?

Suszone owoce dostarczają przede wszystkim energii, błonnika oraz części witamin i składników mineralnych. Ponieważ usunięto z nich dużą część wody, są bardziej skoncentrowane niż owoce świeże. Powinny być jednak podawane w niewielkich porcjach, jako element urozmaiconej diety, a nie zamiennik świeżych owoców.

Dostarczają energii

Rodzynki, daktyle, figi i suszone morele zawierają naturalnie występujące cukry oraz węglowodany. Dzięki temu niewielka porcja dostarcza stosunkowo dużo energii. Suszone owoce można dodać na przykład do owsianki, kaszki lub jogurtu, pamiętając o dostosowaniu ich konsystencji do wieku dziecka.

Są źródłem błonnika

Suszone śliwki, figi, morele i rodzynki zawierają błonnik pokarmowy. Jego obecność pomaga zwiększyć podaż błonnika w codziennej diecie i wspiera prawidłową pracę przewodu pokarmowego.

Duża ilość suszonych owoców może jednak powodować wzdęcia, ból brzucha lub luźniejszy stolec, dlatego należy zaczynać od małych porcji.

Mogą wspierać regularne wypróżnianie

Suszone śliwki zawierają błonnik i sorbitol, dlatego mogą być pomocnym elementem diety dziecka mającego skłonność do zaparć. Nie powinny jednak zastępować odpowiedniej ilości płynów, warzyw, świeżych owoców ani konsultacji z lekarzem, gdy problem jest częsty lub nasilony.

Dostarczają składników mineralnych

W zależności od rodzaju suszone owoce mogą dostarczać między innymi potasu, miedzi, wapnia oraz niewielkich ilości żelaza. Przykładowo suszone morele i rodzynki zawierają żelazo, natomiast figi dostarczają wapnia.

Nie należy jednak przedstawiać suszonych owoców jako sposobu zapobiegania lub leczenia anemii. Żelazo pochodzenia roślinnego jest gorzej przyswajalne niż żelazo z produktów zwierzęcych, a podejrzenie niedoboru wymaga diagnostyki.

Urozmaicają smak i konsystencję posiłków

Po namoczeniu i rozdrobnieniu suszone owoce mogą naturalnie nadawać słodki smak owsiankom, kaszkom, wypiekom i deserom. Pozwala to ograniczyć potrzebę dodawania zwykłego cukru.

Trzeba jednocześnie pamiętać, że suszone owoce również zawierają cukry. Małym dzieciom najlepiej podawać je podczas posiłku, a nie jako przekąskę spożywaną wielokrotnie w ciągu dnia, ponieważ częsty kontakt zębów z cukrami sprzyja próchnicy.

Suszone owoce dla dzieci – na co uważać?

Ryzyko zadławienia

Największym zagrożeniem jest sposób podania. Suszone owoce są zwarte, lepkie i wymagają dokładnego gryzienia, dlatego małym dzieciom należy podawać je w formie dostosowanej do ich umiejętności. Dziecko powinno jeść zawsze na siedząco i pod nadzorem osoby dorosłej.

Dodany cukier

Przed zakupem warto sprawdzić skład produktu. Najlepiej wybierać suszone owoce bez dodatku cukru, syropu glukozowego, syropu glukozowo-fruktozowego oraz innych substancji służących do dosładzania.

Owoce kandyzowane

Kandyzowane ananasy, papaja, wiśnie czy imbir to nie to samo co tradycyjnie suszone owoce. Zawierają znacznie więcej dodanego cukru, dlatego powinny być traktowane raczej jako okazjonalna słodycz niż element codziennej diety dziecka.

Siarczyny

Niektóre suszone owoce zawierają dwutlenek siarki lub siarczyny, które pomagają zachować jasny kolor i wydłużają trwałość produktu. Informacja o ich obecności musi znaleźć się na etykiecie. Szczególną ostrożność warto zachować u dzieci z rozpoznaną nadwrażliwością na siarczyny lub chorujących na astmę.

Dolegliwości trawienne

Suszone owoce są dobrym źródłem błonnika, a niektóre – na przykład śliwki – zawierają również sorbitol. Spożycie większych ilości może prowadzić do wzdęć, bólu brzucha lub biegunki, zwłaszcza u młodszych dzieci. Z tego powodu nowe produkty najlepiej wprowadzać stopniowo, zaczynając od niewielkich porcji i obserwując reakcję organizmu.